E-Literaci - pokoje wspłczesnej literatury pięknej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 15:51:06

Przemykasz bezszelestnie
pomiędzy prześwitami modlitwy,
kiedy zapalam znicz,
aby święty płomień mówił za mnie.
 
Niebo dzisiaj jest nisko,
chce posłuchać wspomnień duszy,
której łzy wsiąkają w mogiłę.
 
Twoje skrzydła muszą być lekkie –
unoszą moje myśli.
 
Nie proszę o cud, tylko o obecność,
choćby w powiewie, szeleście liści,
milczącym spojrzeniu.
 
Wiem, że jesteś – nie w ziemi,
lecz w sercu córki.
 
Nigdy nie zapomnę.
 
Kasia Dominik
zdj. Pixabay