E-Literaci - pokoje wsp?czesnej literatury pi?knej

dodany przez Kasia Dominik o godz. 03:15:17

Gdy pod powieką niepewność się mości,
a za zakrętem grzech pierwotny czeka,
ludzkie sumienie zmierza do nicości,
tam gdzie ma źródło wątpliwości rzeka.

Wiara i miłość z nadzieją pospołu,
winny być tarczą chroniącą od złego.
Przeto modlitwę odmawia niewielu,
błagalnym wzrokiem spoglądając w niebo.

Drzewa bywają skarbnicą mądrości,
wiatr zaś heroldem Przenajświętszej Trójcy,
lecz tylko człowiek prawdę w sobie nosi –
Gwiazdę Poranną, która nocą iskrzy.

Dlatego łatwiej iść z Bogiem przez życie,
Ducha Świętego prosić o natchnienie.
Klękać pod krzyżem na Golgoty szczycie
i kark pochylić, nim kur znów zapieje.

Wówczas zanikną piekielne podszepty,
oko kusego przestanie świdrować.
Ufność przemówi: Bądź nam pozdrowiony,
Nazarejczyku ­– Tyś nasza ostoja.



Kasia Dominik
zdj. Pixabay