nie i tak

pisał do mnie Romek
zaprosił do kawiarni
na przedpołudniową kawę
wahałam się długo

przecież tylko pisaliśmy sms-y
to była wirtualna pogawędka
dla zabicia smutku i czasu
mimo to uśmiechnęłam się

spotkaliśmy się w mojej ulubionej
ArtKafe
szedł z bukietem tulipanów
przystojny brunet ach
drżały mi dłonie

kwiaty leżały już na stoliku
były piękne
jakby wiosna słońcem przytuliła
nasze spojrzenia

rozmawialiśmy do późnego wieczora
wróciłam do domu rozmarzona
te kilkanaście godzin z obcym
człowiekiem
rozbudowałam swoje ego

piszemy nadal jak starzy
idealni przyjaciele
oczywiście jest to moją tajemnicą

Grażyna I. Zarębska