Podeptać ciszę

/Monaco
28 stopni w cieniu.
Nie mówimy ani słowa/
 
Obiecałeś wrócić latem,
przytulić do drzewa,
nawrzucać rzepów we włosy
i scałować wygłodniałe usta.
 
W sukience koloru słońca
spaceruję samotnie nabrzeżem.
Ckliwa jest taka tęsknota –
rykoszet prezentów od Boga?
 
Zestarzały się te moje czekania –
to dobry sposób na życie,
póki lękiem nie zacznie wrastać.
 
Wracaj, pokruszymy szczęście
rozdygotaniem cieni…
zanim zasnuje się ziemia.
To co moje, będzie twoje.
 
16czerwca 2017.
©BaMa